Ik heb gewielrend

Ik heb gewielrend of wiel gerend, of wezen wielrennen. Het was niet de eerste keer in mijn leven maar wel de eerste keer met een nieuw zadel. En wat ik erover zeggen wil, is dat die wielrenzadels of zadels voor wielrenfietsen echt hetzelfde comfort bieden als een plank. Het is zo hard en heeft zo’n slechte pasvorm. Na een half uur had ik al zadelpijn, hoewel, niet echt zadelpijn maar meer pijn aan m’n aubergine (ik noem het maar zo, anders gaat Google mijn site indexeren op allerlei ongepaste woorden). Zeker voor mannen is zo’n zadel de omgekeerde pasvorm van wat het moet zijn. Het is ook niet echt pijn, meer gevoelloosheid wat geestelijk pijn doet. Kortom, het is verschrikkelijk.

Kapot van de zadelpijn

Ik begrijp nu wat wielrennen is. Een wielrenwedstrijd draait erom wie het eerste kapot gaat van de zadelpijn. Diegene die over de finish komt heeft het wel volgehouden.

Voor vrouwen zal het wellicht dragelijker zijn. M’n vriendin roept: “je moet een fietsbroekje kopen.” Althans ze schreeuwt iets wat zo klinkt. We hebben keiharde wind tegen en zij fietst achter me zodat ze uit de wind is. Als een stel ganzen die naar het Noorden vliegen.

Maar zo’n fietsbroekje, dat is de wereld op z’n kop. Je maakt een zadel zo hard als steen, en dan trek je een broek ervoor aan met kussens in je kruis. Waarom niet gewoon een zachter zadel? Kan iemand me dat uitleggen? En dan niet aankomen met: “dit is sportiever”. Want of de kussens op het zadel zitten of aan je broek vast gemaakt zijn, het is hetzelfde.
Eindelijk zijn we na 32 km fietsen en de laatste kilometer lopen op bestemming. We komen aan bij m’n ouders thuis waar we middag gaan eten, oftewel middageten gaan eten. Ik loop naar de schuur om een zadel van een andere fiets te halen. Een lekker comfortabel zadel. En dan thuis toch maar zo’n gek fietsbroekje bestellen.

De terugweg is echt comfortabeler, wind mee, zacht zadel, zon; echt perfect zo.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Fit

1 reactie

  1. Een subliem geschreven stuk over wat wielrennen is en de verschillende facetten er van. Daarnaast een traantje weggepikt over de “geestelijke pijn”; hoop dat je er weer bovenop bent gekomen en wacht met smacht op het volgende blog.

    5/5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *