De fotograaf heeft de foto gemaakt in Marrakech, Marokko. Het is een beeld zoals je verwacht bij Marrakech, Marokko. Hij toont dagelijks gekrioel in een stad maar roept toch associaties op met sprookjes van duizend-en-een-nacht, mysterieuze sultans en verborgen harems. Hij doet verlangen naar verre reizen en exotische oorden.
Vrouwen in traditionele kledij lopen door een bazaar waar kooplieden zitten naast kleurrijke doeken en stoffen. Op de achtergrond nog meer mensen, op weg naar de markt, huis, familie of werk.
Door de kieren in het dak valt het licht in perfecte banen naar beneden. Is het God die nog even laat weten alom aanwezig te zijn? De oude vrouw met witte hoofddoek slaat nederig haar ogen neer, de kooplieden doen hun ding, gerustgesteld door het lichtspel van de Almachtige boven hen.
Of draaft de romanticus in mij nu een beetje door? Misschien denkt de koopman wel: ‘Verdorie, hebben ze dat gat nog steeds niet gemaakt! Mijn doeken verkleuren nu al vóórdat ik ze heb verkocht!’ En vervloekt de oude vrouw met witte hoofddoek de felle zonnestralen die iedere dag haar oude ogen verblinden en haar het zicht benemen.
Nu heb 190 woorden gebruikt en nog steeds niet kunnen zeggen wat de foto zegt. Toch het verkeerde vak gekozen.
| ZO | NIEUWE SPRONG ETC. | |
| VR | Op de redactie | |
| ZA | Vrijdagavond | |
| VR | We leven in fascinerende tijden. | |
| DI | De curve | |
| WO | Plan-B | |
| >> |